ساکسی فراگا
Saxifraga stolonifera
Abutilon striatum · پنیرکیان (Malvaceae)
ابوتیلون یک درختچه زینتی گلدار و سریعرشد با گلهای زنگولهای زیباست که از اواسط بهار تا اواخر تابستان گل میدهد. این گیاه برای باغچه و نگهداری در گلدان مناسب است.
آبیاری
زمانی آبیاری کنید که سطح خاک تا حدودی خشک شده باشد و از ماندگاری آب در خاک و زیرگلدانی جلوگیری کنید.
نور
به آفتاب کامل تا نیمهآفتاب نیاز دارد، اما در گرمای شدید بهتر است از آفتاب مستقیم بعدازظهر محافظت شود.
خاک
خاک سبک، حاصلخیز و با زهکشی مناسب و کمی اسیدی تا خنثی برای ابوتیلون مناسب است و افزودن پیتماس به خاکهای قلیایی به بهبود رشد کمک میکند.
رطوبت
رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا برای رشد بهتر مناسب است و در هوای خشک باید رطوبت محیط افزایش یابد، بدون اینکه برگها برای مدت طولانی خیس بمانند.
دما
دمای حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد ایدهآل است و بهتر است در فصل سرد دما از ۱۰ درجه پایینتر نرود.
نوع گلدان
گلدان سفالی یا پلاستیکی دارای سوراخهای زهکشی متعدد، متناسب با حجم ریشه و کمی بزرگتر از توده ریشه انتخاب کنید.
هرس
در ابتدای فصل رشد ساقههای قدیمی و چوبی را کوتاه کنید و برای حفظ گلدهی، هرس را روی شاخههای جوان و سالم انجام دهید.
بومسازگان
ابوتیلون بومی برزیل است و در زیستگاههای گرم و نیمهگرم، جنگلها و مناطق طبیعی با نور مناسب رشد میکند.
ابوتیلون بومی برزیل بوده و بلندی این گیاه به بیش از 2 متر و گسترش آن به بیش از یک متر میرسد.
ابوتیلون با نام علمی "Abutilon striatum" این جنس، از 100 گونه گیاهان نیمه خشبی و علفی یک ساله، چند ساله و درختچههای همیشه سبز و درختان کوچک تشکیل شده است. معمولاً برای پرورش اغلب گونههای این نسل شرایط گلخانه ای لازم است. برگها پنجهای و دارای لكههای سفید مایل به زرد هستند. گلهای آن به رنگ قرمز و به قطر 3-4 سانتیمتر میباشد. معمولاً از اواسط بهار تا اواخر تابستان در روی بوته ظاهر میشوند.

آبیاری: زمانی به گل ابوتیلون که سطح خاک تا حدودی خشک شده باشد. آبیاری پی در پی میتواند منجر به زردی برگها و کاهش گلها باشد. در مورد نمونه هایی که در گلدان کاشته شده اند باید زهکش کف گلدان مناسب باشد تا آب اضافی بعد از آبیاری خارج شود و خاک گل نشود. همچنین آب اضافی بیاید از زیر گلدانی مرتباً خالی شود و یا آنکه بین کف گلدان و سطح زیرگلدانی فاصله باشد تا به زهکش خاک گلدان در اثر ماندگاری آب آسیب وارد نیاید. آبیاری اندک موجب افتادگی ساقهها، ریزش غنچهها و پژمردگی برگها خواهد شد.
دما: حداکثر تحمل دمایی گل آبوتیلون در زمستان حدود 12- درجه سانتیگراد گزارش شده است. در چنین دمایی معمولاً قسمت هوایی گیاه از بین میرود، اما امکان زنده ماندن بخش زیر خاک و ساقه های اصلی بخصوص در صورت محافطت مناسب در برابر سرمای زمستان وجود دارد. اما اگر بخواهیم در طی فصل سرد آسیبی به گیاه وارد نیاید باید سعی کرد که دمای محیط از 10 درجه سانتیگراد پایین تر نیاید. این گیاه بهترین رشد را در دمای حدود 25 درجه نشان میدهد، اما تا 30 درجه سانتیگراد نیز به خوبی رشد میکند و دماهای بالاتر را به شرط آبیاری مناسب، رطوبت خوب هوای محیط و همچنین سایه بودن مکان نگهداری در بعدازظهر تحمل خواهد کرد. دمای بالا و نامناسب منجر به سوختگی برگها و ساقههای جوان، ریزش غنچهها و کم رنگ شدن بافت برگ گیاه میشود.
نور: به مکانی با آفتاب کامل تا نیمه آفتاب نیاز دارد. در صورت کاهش نور تعداد گلها بسیار کم میشود و غنچهها خواهند ریخت. همچنین ساقهها بسیار بلند و فاصله برگها از یکدیگر بر روی یک ساقه افزایش مییابد. برگها سبز کم رنگ میشوند. نور زیاد محیط در صورت دمای بالا و همچنین خشک بودن هوا (رطوبت اندک) میتواند منجر به سوختگی نوک و حاشیه برگها و کوچک شدن و یا ریزش گلها شود.
خاک : این گیاه در خاکهایی که قلیایی باشند (خاکهای گچی) گلدهی مناسبی ندارد. مخلوط کردن خاک با پیت موس برای پایین آوردن اسیدیته و یا بکارگیری کودهایی که اسیدیته را پایین میآورند، همانند نیترات یا سولفات آمونیم میتواند در چنین شرایطی کمک کند.
کوددهی و تغذیه : برنامه غذایی به این گیاهان را می توان از اواخر زمستان شروع و در اواخر پاییز قطع کرد. برخی پرورش دهندگان هر ماه و برخی دیگر هر دو هفته یکبار با نصف غلظت پیشنهادی نسبت به کوددهی این گیاه اقدام میکنند. هر سال و یا هر دو سال یکبار میتوان نسبت به تغویض گلدان این گیاهان اقدام کرد.
هرس: در ابتدای فصل رویش، کوتاه کردن ساقههای قدیمی که چوبی شدهاند، رشد ساقههای جدید و جوان از قسمت پایین گیاه را تحریک میکند. این کار برای گیاهانی که 4-3 سال عمر دارند توصیه میشود و گیاهان جوان نیاز چندانی به هرس ندارند. در صورت عدم هرس این گیاه از مقدار گل آن کاسته میشود، زیرا گلها بر روی ساقههای جوان تولید میشود. همچنین برخی پرورش دهندگان در ابتدای زمستان ترجیح میدهند که یک سوم طول تمامی ساقهها را نگه دارند و مابقی را قطع کنند

تکثیر گل ابوتیلون به دو صورت امکان پذیر است:
قلمه زدن ابوتیلون : قلمه گیری یکی از راههای تکثیر این گیاه است که از انتهای شاخههای جوان که یکسال عمر دارند، قلمههایی به طول 15-10 سانتیمتر میگیرند. قلمهها را در مخلوطهای سبکی همانند ترکیب پیت موس و خاک برگ و یا ترکیبات مشابه دیگر که سبک هستند و رطوبت را نیز به خوبی حفظ میکنند کاشته میشود. قبل از کاشت قلمه باید برگهای پایین آنرا جدا کرد و یک الی دو برگ کوچک در انتهای قلمه کافی است. قرار گرفتن یک یا دو گره (محل اتصال دمبرگ به ساقه) در زیر مخلوط کاشت به ریشه زایی مناسب کمک میکند. بعد از کاشت قلمهها قرار دادن پلاستیک شفاف بر روی گلدان موجب حفظ بهتر رطوبت در اطراف قلمهها میشود. روی کیسه را میتوان دو یا چند سوراخ ریز ایجاد کرد تا تهویه مناسب نیز انجام گیرد. گلدان در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم خورشید قرار گیرد. دمای 20-17 درجه سانتیگراد مناسب است و در چنین شرایطی 5-4 هفته طول میکشد تا ریشهها ظاهر شوند. پس از ریشه زایی میتوان نسبت به جابجایی گیاهان جوان اقدام کرد.
کاشت بذر روش دیگر تکثیر این گیاه است. بذرها طی 21-3 روز پس از کاشت جوان میزنند و اگر شرایط محیطی بخصوص نور مناسب باشد، گیاهان حاصل از بذر سریع رشد میکنند. بذرها را میتوان برای حدود 8 ساعت خیساند تا جوانه زنی آنان بهتر شود. محیط کاشت سبک را میتوان استفاده کرد و بذرها را بر روی سطح آن قرار داد. لازم نیست روی بذرها پوشانده شود، زیرا به نور برای جوانه زنی نیاز دارند.

ابوتیلون استراتوم، معروف ترین ابوتیلون و به عکس انواع دیگر، برگهایش بدون کرک است. بوته ای است سریع الرشد و اندازه آن به 1/5 متر یا بیشتر میرسد گلهای نارنجی یا قرمز آن در تابستان ظاهر میشود.
ابوتیلون مگاپوتامیکوم، رونده و مناسب کاشت در سبدهای آویزان است میتوان آن را به قیمهای 120 سانتی متری آویخت. برگهای نیزه ای شکل آن حدود 7/5 سانتی متر طول دارند و شکوفه های شبه فانوس آن از ساقه های باریک آویزان میشوند و به همین دلیل نام عمومی آن «فانوس چینی رونده» است. واریته ای از آن واریگاتا) موجود است که برگهایش رنگی است و لکه های زرد در آن پراکنده است ابوتیلون هیبریدوم (دورگ)، گیاهی است کاملا متفاوت درختچه ای است پخش شده که 1/5 متر ارتفاع دارد. برگ ابوتیلون 7/5 سانتی متر و گل زنگوله مانند آن 5 سانتی متر درازا دارد. واریته های متفاوتی از ابوتیلون در دسترس هست زرد، سفید، سرخ و صورتی
آبیاری
هر ۳ تا ۷ روز + پس از خشک شدن نسبی سطح خاک
کوددهی
هر ۲ تا ۴ هفته + کود کامل مایع با نصف غلظت
خاک و بستر
هر ۱ تا ۲ سال + اواخر زمستان یا اوایل بهار
روش درمان
این بیماری به دلیل آبیاری بیش از حد و تجمع آب در خاک ایجاد میشود. برای درمان باید آبیاری را کاهش داد، گیاه را از گلدان خارج کرد، ریشههای پوسیده را با قیچی تمیز برید و گیاه را در خاک تازه و زهکشدار کشت مجدد کرد.
روش درمان
این مشکل که میتواند ناشی از تغییر ناگهانی دما، نور ناکافی، آبیاری نامناسب یا تنش محیطی باشد باعث ریختن برگها میشود. درمان با شناسایی عامل اصلی و ایجاد شرایط پایدار و مناسب برای گیاه انجام میشود.
روش درمان
این اختلال که معمولاً به دلیل نور شدید، کمآبی یا شوری خاک ایجاد میشود باعث قهوهای و خشک شدن لبه یا نوک برگها میگردد. درمان با شناسایی و رفع علت اصلی، جابجایی گیاه به محل مناسب و تنظیم آبیاری انجام میشود.
Saxifraga stolonifera
Catharanthus roseus
Nertera granadensis
Sansevieria trifasciata
تشخیص بیماری، یادآور آبیاری و مشاوره متخصص — همه در یک اپ رایگان