لاله
Tulipa gesneriana
Musa spp · موزاسه (Musaceae)
موز گیاهی گرمسیری با برگهای بسیار بزرگ و رشد سریع است که در شرایط گرم، مرطوب و پرنور بهخوبی رشد میکند. آبیاری منظم، خاک غنی و زهکشدار و تغذیه کافی برای رشد سالم آن ضروری است.
آبیاری
خاک را بهطور مداوم مرطوب نگه دارید اما از غرقابی شدن آن جلوگیری کنید و در فصل سرد میزان آبیاری را کاهش دهید.
نور
بیشتر گونهها به حداقل ۶ ساعت نور مستقیم و کامل خورشید در روز نیاز دارند، اما گونههای حساس باید از آفتاب شدید محافظت شوند.
خاک
خاک غنی از مواد آلی، مرطوب، کمی اسیدی و دارای زهکشی مناسب برای موز ایدهآل است و باید از تجمع نمک در خاک جلوگیری شود.
رطوبت
رطوبت بالا برای موز ضروری است و در محیط خشک میتوان با غبارپاشی روزانه برگها یا قرار دادن چند گیاه در کنار یکدیگر رطوبت را افزایش داد.
دما
دمای ۲۳ تا ۳۵ درجه سانتیگراد برای رشد مناسب است و باید از سرما و هوای خشک محافظت شود.
نوع گلدان
گلدان بزرگ و سنگین با سوراخهای زهکشی متعدد انتخاب کنید تا ریشهها فضای کافی داشته باشند و گلدان در برابر وزن گیاه واژگون نشود.
هرس
پس از برداشت میوه تنه اصلی را حدود ۷۰ سانتیمتر کوتاه کنید و با رشد مجدد، یک پاجوش سالم و قوی را برای جایگزینی حفظ کنید.
بومسازگان
بومی مناطق گرمسیری جنوب و جنوبشرق آسیا و نواحی اقیانوس آرام است و در زیستگاههای گرم، مرطوب و جنگلهای بارانی رشد میکند.
بیشتر گونههای این درخت موز ترجیح میدهند که در نور کامل خورشید زندگی کنند. یعنی در اغلب روزها، حداقل 6 ساعت زیر تابش مستقیم نور خورشید قرار بگیرند. بااینحال بعضی از انواع موز نیز هستند که به سرعت دچار سوختگی میشوند. در نتیجه در مورد نور مورد نیاز برای نگهداری از درخت موز باید بگوییم که بسته به گونهای که تهیه میکنید باید نور مورد نیاز را فراهم کنید.

گونههای درخت موز بهطور طبیعی عاشق خاکهای ارگانیک، غنی، دارای زهکشی مناسب و کمی اسیدی هستند، اما نمیتوانند نمکهای جمع شده در خاک را تحمل کنن
در نگهداری از درخت موز باید درنظر داشته باشید که موز گیاهی گرمسیری است و در طبیعت اصلی خود در جنگلهای بارانی زندگی میکند. بنابراین به مقدار زیادی از آب و رطوبت نیاز دارد. راهی مناسب برای تامین رطوبت کافی هوا، این است که تعدادی از این گیاه را در نزدیکی یکدیگر بکارید. بدین ترتیب، رطوبت برای مدت طولانیتری در برگها باقی خواهد ماند. درخت موز را بهطور مداوم آبیاری کنید، بهگونهای که همه نقاط آن ضمن مرطوب بودن، غرقاب نشود. در طول نگهداری از درخت موز از آبیاری بیشازحد خودداری کنید، چراکه سبب پوسیدگی ریشهها خواهد شد. همچنین توجه داشته باشید که فصل سرما نیاز درخت موز به آب کمتر شده و باید میزان آبیاری را کم کنید. در این باره اگر در منطقه پرباران هستید، باید درنظر داشته باشید که بارش زمستانی نیاز گیاه را به آب برطرف خواهد کرد.
بهعنوان نکته آخر در مورد آبیاری درخت موز نیز باید بگوییم همانطور که از آبیاری بیشازحد باید جلوگیری کنید، از خشک شدن خاک در بین وعدههای آبیاری نیز باید پرهیز کنید تا آسیبی به درخت شما نرسد.
این گیاه در شرایط گرم و مرطوب رشد میکند، اما از سرما فراری است. حتی انواع قوی و مقاوم در برابر سرمای درخت موز نیز ترجیح میدهند که در بازه دمایی بین 23 الی 35 درجه سانتیگراد زندگی کنند. در طول نگهداری از درخت موز باید بدانید که هوای سرد و شرایط خشکی، میتواند سریعا گیاه را به سمت مرگ سوق دهد. در نتیجه باید حسابی مراقب این مورد باشید. موز به رطوبت بالا نیاز دارد، بنابراین اگر در منطقهای خشک زندگی میکنید برای افزایش میزان رطوبت، میتوانید به کمک یک اسپری آب بهطور روزانه برگها را مرطوب کنید. اگر این کار برایتان مقدور نیست میتوانید سری به مطلب روش های موثر برای افزایش رطوبت گیاهان آپارتمانی زده و با استفاده روشهای گفته شده رطوبت مورد نیاز درخت موز را فراهم کنید.
درخت موز عاشق کود است! بنابراین در طول فصول رشد، آن را بهطور پیوسته با یک کود متعادل تقویت کنید. برای استفاده از کود، طبق دستورالعمل نوشته شده بر روی بستهبندی آن عمل کنید.
علاوه کوددهی در طول فصل رشد میتوانید بهطور سالیانه، مقداری کمپوست را با خاک گیاه ترکیب کنید تا مقدار مواد طبیعی آن افزایش یابد.

قبل از اینکه میوه درخت برسد، آن را هرس کنید تا فقط تنه اصلی باقی بماند. در ادامه بعد از اینکه گیاه برای مدت 6 الی 8 ماه رشد کرد، یک پاجوش را برای آن باقی بگذارید (پاجوش، جوانهای کوچک در کنار پایهی ساقه است). این گیاه ساقه اصلی خود را در فصل رشد بعدی جایگزین خواهد کرد. پس از جدا کردن میوه، تنه اصلی را حدود 70 سانتی متر کوتاه کنید. در طی چند هفته، باقیمانده ساقه را نیز جدا کرده و پاجوش ذکر شده را سالم رها کنید.
بهترین روش برای تکثیر این گیاه، تقسیم کردن است. برای تقسیم درخت موز به روش تقسیم کردن، پاجوشها را به وسیله یک بیل تیز از ریزوم (ریشه زیر زمینی افقی) جدا کنید. قبل از انجام این کار، صبر کنید تا پاجوشها حداقل 90 سانتیمتر رشد کرده و ریشههای خود را تشکیل دهند. بعد از اینکه پاجوش را از گیاه مادر جدا کردید، اجازه دهید سطح ریزوم برای یک الی چند روز خشک شود. در این هنگام، پاجوش برای کاشته شدن در خانه بعدی خود آماده خواهد شد.
آبیاری
هر ۲ تا ۳ روز، با خشک نشدن کامل خاک
کوددهی
هر ۲ تا ۴ هفته، کود متعادل در فصل رشد
خاک و بستر
هر ۱ تا ۲ سال، اوایل بهار
روش درمان
این بیماری به دلیل آبیاری بیش از حد و تجمع آب در خاک ایجاد میشود. برای درمان باید آبیاری را کاهش داد، گیاه را از گلدان خارج کرد، ریشههای پوسیده را با قیچی تمیز برید و گیاه را در خاک تازه و زهکشدار کشت مجدد کرد.
روش درمان
این بیماری قارچی یا باکتریایی باعث نرم شدن، تغییر رنگ و فروپاشی ساقه میشود. درمان شامل برش بخشهای آلوده با ابزار استریل، ضدعفونی محل برش و استفاده از قارچکش یا باکتریکش مناسب است.
روش درمان
این مشکل که میتواند ناشی از تغییر ناگهانی دما، نور ناکافی، آبیاری نامناسب یا تنش محیطی باشد باعث ریختن برگها میشود. درمان با شناسایی عامل اصلی و ایجاد شرایط پایدار و مناسب برای گیاه انجام میشود.
تشخیص بیماری، یادآور آبیاری و مشاوره متخصص — همه در یک اپ رایگان