پتوس منجولا
Epipremnum aureum 'Manjula'
Nephrolepis cordifolia 'Duffii' · سرخسسانان (Nephrolepidaceae)
سرخس دافی سرخسی ظریف و زیبا با برگچههای کوچک و متراکم است که برای نقاط سایهروشن و محیطهای مرطوب خانه انتخابی جذاب محسوب میشود. این گیاه چندساله است و برای حفظ شادابی به رطوبت مداوم خاک و هوا نیاز دارد.
آبیاری
خاک را هیچگاه کاملاً خشک نکنید و زمانی که سطح خاک کمی رو به خشکی رفت آبیاری کنید، اما از ماندابی شدن و تجمع آب در گلدان جلوگیری کنید.
نور
نور روشن و غیرمستقیم یا سایهروشن برای آن مناسب است و باید از تابش مستقیم و شدید خورشید محافظت شود.
خاک
خاک غنی از مواد آلی، سبک و رطوبتنگهدار با زهکشی مناسب، مانند ترکیب پیتماس، خاک برگ و پرلیت، برای آن ایدهآل است.
رطوبت
رطوبت متوسط تا زیاد، ترجیحاً بالای ۵۰ درصد، برای رشد سالم مناسب است و در هوای خشک استفاده از دستگاه بخور یا سینی سنگریزه میتواند مفید باشد.
دما
دمای ۱۸ تا ۲۴ درجه سانتیگراد مناسب است و باید از سرمای شدید، گرمای خشک و جریان مستقیم وسایل سرمایشی و گرمایشی دور نگه داشته شود.
نوع گلدان
گلدان پلاستیکی یا سفالی متوسط با سوراخهای زهکشی متعدد انتخاب کنید تا هم رطوبت حفظ شود و هم آب اضافی خارج شود.
هرس
برگهای زرد، خشک یا آسیبدیده را در طول سال با قیچی تمیز از پایه جدا کنید تا ظاهر بوته مرتب و رشد برگهای جدید بهتر شود.
بومسازگان
سرخسهای این گروه در مناطق گرم و مرطوب رشد میکنند و معمولاً در زیستگاههای سایهدار، جنگلی و دارای خاک غنی و مرطوب یافت میشوند.
این گیاهان از طریق تولید هاگ تولید مثل میکنند. رشد برگ در سرخسها نسبتاً کامل و مدوام و زمینساقه آنها پایا است. در سرخسها مثل سایر نهانزادان آوندی تولید گیاه برگدار با تشکیل تخم آغاز میشود و بنابراین با اسپوروفیت مطابقت دارد. سرخسها از نظر اندازه بهطور قابل ملاحظهای با همدیگر فرق دارند و اندازهشان از سرخسهای تکسلولی و ریز آبزی گرفته تا گیاهان غولپیکری که در حدود ۲۱ متر بلندی دارند فرق میکند. به غیر از سرخسهای درختی، ساقهٔ سرخسهای دیگر کاملاً کوچک بوده و کموبیش در زیر زمین قرار دارد. سرخسها گیاهان بادوامی هستند به این معنی که میتوانند چندین سال زندگی کنند.بیشتر سرخسها را میتوان به آسانی در خانه رویاند، اما غفلت از آنها خسارت زیادی وارد میکند. خاک گلدان سرخس را نباید هیچگاه خشک نگه داشت. هوای اطراف شاخ و برگ سرخس نیز همواره باید مرطوب باشد.
آبیاری
هر ۲ تا ۴ روز؛ هنگام کمی خشک شدن سطح خاک
کوددهی
هر ۴ هفته؛ کود کامل رقیقشده مخصوص گیاهان آپارتمانی
خاک و بستر
هر ۱ تا ۲ سال؛ بهار
روش درمان
این بیماری به دلیل آبیاری بیش از حد و تجمع آب در خاک ایجاد میشود. برای درمان باید آبیاری را کاهش داد، گیاه را از گلدان خارج کرد، ریشههای پوسیده را با قیچی تمیز برید و گیاه را در خاک تازه و زهکشدار کشت مجدد کرد.
روش درمان
این بیماری باکتریایی یا قارچی به صورت لکههای قهوهای یا زرد روی برگها ظاهر میشود. برگهای آلوده را باید فوری جدا کرد و از قارچکشهای مسی یا ترکیبات گوگردی برای درمان استفاده کرد.
روش درمان
این بیماری در ناحیه اتصال ساقه به ریشه ایجاد میشود و باعث نرم و تیره شدن آن میگردد. برای درمان باید خاک اطراف طوقه را خشک نگه داشت، بخشهای آلوده را برید و از قارچکشهای مناسب استفاده کرد.
روش درمان
این مشکل که میتواند ناشی از تغییر ناگهانی دما، نور ناکافی، آبیاری نامناسب یا تنش محیطی باشد باعث ریختن برگها میشود. درمان با شناسایی عامل اصلی و ایجاد شرایط پایدار و مناسب برای گیاه انجام میشود.
Epipremnum aureum 'Manjula'
Rosa spp
Philodendron micans
Alocasia spp
تشخیص بیماری، یادآور آبیاری و مشاوره متخصص — همه در یک اپ رایگان